dinsdag 12 januari 2021

 

Dinsdag 12-01-2021, 15.50 u.

Overpeinzingen.

Zojuist heb ik ca 25 minuten in het winterzonnetje buiten gezeten met een adellijke versnapering. Niet warm maar wel aangenaam als je door alle gekte en maatregelen, niet zo gek veel buiten komt. Het duurde dan ook exact 1 flesje bier voor de 1e druppels begonnen te vallen en ik genoopt was, naar binnen te gaan om niet echt nat te worden.

In die 25 minuten is een deel van de 58 achterliggende jaren, mijn gedachten gepasseerd. Filosoferen noemen ze dat met een deftig woord. Ik heb ooit, ter gelegenheid van de nakende verjaring, een shirt gekregen met de welluidende tekst “Freelance filosoof”. Dat was nog tot daar aan toe maar op de achterzijde stond vermeld “Bij vlagen ben ik geniaal maar vandaag is het windstil…”. Van je vrienden moet je het hebben!

Tijdens die overpeinzingen hoorde ik Neil Young melden dat hij “surching for a heart of gold” was. Verbeter de wereld en begin bij jezelf Neil, was mijn gedachte want als ik naar “Sweet home Alabama” luister, moeten ze mijnheer Young daar niet zo erg. Maar dit terzijde!

Mijn overpeinzingen reikten een stuk verder dan wat muzikale uitspattingen van Armerikanen uit de U naait ut Steeds of Armerikanen, op de radio. Ik ben “slechts” 17 jaar na het eind van de 2e wereldoorlog geboren en ben daarmee een mazzelpik want de generatie voor mij heeft nogal wat ervaringen achter gelaten, die niet echt vredelievend klonken. De wijze waarop over onze oosterburen werd gesproken, was ook niet echt lovend. En als kind namen we dat klakkeloos over in onze speelsituaties, die iets met oorlog, schieten of ander geweld te maken hadden.

Vreemd genoeg heb ik aan de oostzijde van de grens, hele goede ervaringen en heb ik het daar over het algemeen prima naar mijn zin. De mensen waar ik een warm contact mee heb, verafschuwen wat er is gebeurd. Maar zowel zij als wij hebben geen benul van de omstandigheden die toen heersten en die een prominente rol hebben gespeeld.

Maar, het voorgaande in acht genomen, moet ik constateren, dat ik behoor tot de generatie, die de jeugd “onderwijst” met meer eigentijdse maar evengoed gekleurde “geschiedenisverhalen”. Tijd is blijkbaar aan mij voorbij gevlogen zonder dat ik het echt in de gaten heb gehad, uitzonderingen daar gelaten.

Een adellijke versnapering helpt, om van de overpeinzingen, sentimentele anekdotes te maken. Anekdote is misschien niet het juiste woord maar ik kan zo snel niets anders bedenken. Ik moet toch concluderen dat we (nog steeds) in een hele rare wereld leven. In Spanje blijven daklozen, dood door de kou en ligt Madrid onder een sneeuwdeken van ruim 20 centimeter. Maar deze jongen zit buiten in de zon met een frisse Hertog Jan in het zonnetje. Leg het mij even uit!

We streven er zo ongeveer allemaal naar, om ouder te worden maar als we eenmaal echt oud beginnen te worden, komen nostalgie en melancholie om de hoek kijken. Vroeger was….enz. Niet helemaal terecht natuurlijk maar dat gevoel wordt gevoed door sentiment en een hele berg ervaringen waar we gevraagd en ongevraagd tegenaan lopen. Deze ervaringen kleuren ons allemaal en het is aan ons, de oudere generatie, om de nuance aan te brengen. Voor de jeugd wat lastiger omdat er vaak minder ervaringen zijn en de beleving daarvan anders is. De jeugd is nu eenmaal wat flexibeler dan wij, bejaarde pubers!

Morgen is het zover, dan komt er een kerfje bij, in de kolf, word ik geacht nog wijzer te zijn (is dat mogelijk?) en nog beter te kunnen nuanceren en relativeren. Ik weet niet of dat aan mij allemaal besteed is maar ik kan in dit leven aardig mee lullen over bijzondere ervaringen. If it doesn’t kill you, it makes you stronger maar ik weet wel dat er nogal wat ervaringen bij zijn, waar ik echt niet op heb zitten wachten. Maar ik moet het ermee doen en probeer er dan ook verstandig mee om te gaan. Hoe ouder ik word, hoe meer moeite het mij kost, dat verstandige, bedoel ik dan want ik blijf een opgewonden standje met een (verbaal) kort lontje.

Ach, ik neem er alvast één op het komende jaar en hoop dat ik de viering van een 6e kruisje, met lieve vrienden en familie mag gaan beleven. Ik wil er in geloven maar de realiteit laat mij heftig twijfelen. Positief gegeven, het gaat dit jaar niet om vrijdag de 13e….!