Zondag 05-02-2023, 13.30 u.
Lieve Saartje.
Na een lange week
met sporten, inzet op het kinderdagverblijf en allerlei andere verplichtingen,
ben je als 3-jarige, aan het eind van de week total los. En wat opa betreft,
valt daar niets op af te dingen. Zelfs de kleine kapitein hing als een
zoutzak(je), in de bank, afgelopen vrijdagmiddag. Ook bij hem ging voorzichtig
het licht al uit, zo kort na de lunch. En aangezien het weer echt niet
aangenaam was, had iedereen ook vrede met het bankhangen. Je hebt mij tenminste
niet horen mopperen.
Toen de middag
naar zijn c.q. haar eind ging, sloeg de verveling een beetje toe bij de kleine
kapitein terwijl Saar alleen maar “nest zocht”. Gewapend met haar kroel en 2
vingers in haar mond, kwam mijn kleine tuttebel op zeker moment, naar mij toe
gewaggeld en nestelde zich comfortabel tegen me aan.
Deze opa slaakte
een putdiepe zucht want dit was al even geleden, dat Saar zo lekker tegen me
aan kwam hangen. Ik vind dat wel gezellig en geniet er van! Uiteraard volgen er
nog wat instructies hoe ik wel, en zeker, hoe ik niet mag zitten maar als de
jongedame eenmaal ligt c.q. hangt, betekend dat zeker, dat ik stil moet blijven
zitten. Stiekem een kus pikken, is niet toegestaan, daar moet eerst toestemming
voor gevraagd worden!
Op het moment dat
je een foto maakt van zo’n gelegenheid, besef je plotseling, hoe kostbaar dat
is. De kreet quality-time krijgt direct een andere dimensie of misschien moet
ik zeggen een nòg diepere betekenis. Eigenlijk is dit soort dingen een
voorrecht voor mama’s en papa’s, maar als je als opa of oma de kans krijgt, pak
‘m dan met 4 handen aan. Het kan nl zomaar de laatste keer zijn want het moment
dat er niet meer gekroeld wordt nadert met rasse schreden, helaas!
Een dag later
wilde ik nog meer van dergelijke momenten aan mijn monumentenlijstje toevoegen maar daar stak
mijn slaapritme een stokje voor. De kleine kapitein moest zaterdagmorgen om
negen uur voetballen en had gevraagd of ik kwam kijken. Mijzelf kennende, had
ik maar geen directe toezegging gemaakt en dat was maar goed ook. Toen ik
wakker schrok zaterdagmorgen, was de 2e helft al begonnen en voetbal
kijken ging dus niet door. Zo goed als zeker, zal ik door de kleine kapitein
worden aangesproken op mijn afwezigheid en ik heb dus nog iets uit te leggen
over te laat naar bed gaan en vooral over teveel gezelligheid in een lokale
taveerne…..!
We worden allemaal
ouder met vallen en opstaan, zal ik maar zeggen.
