Dinsdag, 16-07-2019, 14.15 u.

Echt niet vergeten!

Voor wie mocht denken, dat de kleine kapitein, wat verschoven zou zijn naar de achtergrond, heb ik een geruststellende mededeling. De kleine kapitein laat zich niet terzijde schuiven en eist zijn plaats gewoon op!


Natuurlijk ben ik sinds de geboorte van de kleine Saar, vrijwel iedere dag even gaan kijken, de afstand is tenslotte drie keer niets. Maar Guus laat weten dat hij ook aandacht wil en vraagt dat gewoon. “Kom opa, dan gaan wij nu beneden spelen, in de kamer”: en zeg dan maar eens dat je geen tijd hebt omdat je Saar in je armen hebt! Volgens de kleine kapitein, kun je die gewoon aan mama teruggeven of op bed leggen, dan is het probleem “opgelost”.


Aan duidelijkheid geen probleem als het aan Guus ligt. Duidelijke vragen, vragen tenslotte om een duidelijk antwoord en dat is precies wat hij wenst! Op het moment dat je laat weten, dat zijn grote vriend Boaz, een beetje ziek is, krijgt dat een dikke onvoldoende. “Wat heeft hij dan?”: luid de tegenreactie en geef geen half antwoord want het gaat wel om zijn grote vriend Boaz. Dat die gevoelens wederzijds zijn, mag blijken uit het feit, dat Boaz luidkeels begint te janken als de kleine kapitein door de straat gaat en ons huis voorbij stiefelt omdat hij bv gewoon naar de sport gaat of naar de winkel, waar oma werkt.


De mate van liefde waarmee deze twee wezens elkaar bejegenen, getuigt van een groot wederzijds respect en heel veel liefde voor elkaar. Soms word ik van binnen helemaal week als ik die twee met elkaar zie knuffelen want Boaz vindt het heerlijk om geknuffeld te worden en Guus doet niet liever als knuffels geven aan zijn bruine, natte-neuzen-vriend. Als mensen toch eens zoveel respect voor elkaar zouden hebben en zo zorgzaam voor elkaar zouden zijn, dan zou de wereld er een stuk fleuriger uitzien. Tussen twee haakjes, Guus knuffelt net zo liefdevol met kleine Saar en deelt overmatig kusjes aan zijn zus. Liefde overwint altijd!