Woensdag 30-12-2020, 20.45 uur.

Rollercoaster 2020.

Rollercoaster van Danny Vera, staat dit jaar dus op 1 in de top 2000, beslist niet mijn keus maar ik ben ook niet de enige die mocht kiezen, er waren nog zo’n 17 miljoen gegadigden, die hun stem uit mochten brengen. Overigens is het al een poosje duidelijk dat niet iedereen zijn zin kan krijgen. Ten eerste zou het enorm saai worden en ten tweede betekend het, in het geval van de top 2000, jaar in en jaar uit hetzelfde.

Nou is dat jarenlang zo geweest met de “Boheemse rapper sodeju”, van mister Bulsara en zijn koninklijke trawanten. Je zou bijna denken dat het niet mis kan gaan met de mensheid als er zoveel eenheid is. Helaas blijkt die eensgezindheid slechts op 1 beperkt vlak(je) aanwezig.

In de rollercoaster die 2020 voor mijn gevoel leek te zijn, is er het nodige gepasseerd, dat in eerste aanleg, de saamhorigheid, aangenaam verhoogde echter na verloop van tijd, is er toch gemor en grote mate van ontevredenheid en frustratie ontstaan. Niet zo vreemd maar als het een beetje op anarchie begint te lijken, heb ik er al snel tabak van. Die heb ik overigens gemist in de top 2000, Anarchy in the UK van de Sex Pistols maar ik heb niet alles geluisterd om slaapgebrek te voorkomen.

Om de rollercoaster die 2020 was te gedenken, heb ik maar een ode geschreven. Er waren namelijk niet alleen negatieve zaken te melden in 2020…

“Lief 2020, je bent op sterven na dood en hebt me helaas niet gebracht, waar ik vurig op hoopte! Nee, geen sixpack of afgetraind, sportief lijf, geen eindeloos libido zonder pilletjes maar gewoon rust in mijn kop en een iets fitter gevoel, waardoor ik weer op die 2 kleine terroristen kan passen, zonder afhankelijk te zijn van assistentie.

Met die assistente is overigens niets mis, die past namelijk met regelmaat, ook op deze opa als het wat minder soepel gaat. Ze is vaker een lichtpuntje in de donkere tijden, waar ik me soms doorheen worstel.

Maar 2020 bracht niet alleen ellende, ik heb gezien, dat het thuis, in klein comité met vrienden en/of familie, heel gezellig kan zijn. Ik ben dat oprecht gaan waarderen en dit waren ook opmerkelijk, positieve momenten, die me bij zullen blijven. Een avondje “Bieren”, eten maken voor vrienden en ook een middag, spontaan het water op, onder het genot van een biertje en een warm zonnetje. Nog snel een weekje vakantie, samen in Duitsland, op een wel heel bekende stek.

Helaas geen uitgebreide knuffels, verjaardagsfeesten, geen Gondelvaart, geen wijnfeesten, geen familiereünie 2020, geen festivals met muziek en ook geen evenementen op het mooie Slot Loevestein. Meest pijnlijk voor mij was het ontbreken van het Hippie-festival 2020.

Positieve gedachte moet dan uiteraard zijn, dat het lichaam niet gebukt is gegaan onder (te) grote hoeveelheden alcoholhoudende drank en veel te vet, “take away food”. Toegegeven, om die gedachte als positieve bijkomstigheid te zien, kost mij serieus moeite maar als je het wetenschappelijk bekijkt, is het wel zo. 

Daarnaast heb ik iemand in huis, die weinig moeite lijkt te hebben met de hele materie. Slechts een paar dingen blijken voor hem van belang. Op tijd eten, voldoende drinken voorhanden en met regelmaat de benen strekken gecombineerd met een aai over zijn bol. Het leven is voor hem heel simpel. In de zon liggen als deze schijnt, voor de haard neerploffen als deze brandt en heel zielig kijken als er iets te snoepen valt. Deze jongeman moet wel met regelmaat naar buiten om een serieuze “hondvloed” te voorkomen.

Hoe tevreden zo’n beessie is met wat eenvoudige, primaire levensbehoeften, het maakt hem allemaal niet uit, 2020 of 2021, corona of geen corona want hij krijgt wèl extra aandacht. Iets om over na te denken?

Jazeker, want elkaar knuffelen en kussen is aandacht maar……een telefoontje, een kaartje, een persoonlijke brief en tal van andere gebaren, zijn ook aandacht!

Laten we dat niet vergeten evenmin als de positieve gedachte. Daarom wens ik en hoop ik voor iedereen op een 2021 met hele mooie pieken en bijzonder aangename dalen….”

Op naar nog betere tijden!