Woensdag 17-02-2021, 11.35 u.

Nederland op z’n mooist.

Begin vorige week, dus zeg maar de 2^e week van februari, hoorde ik al een paar keer, een merel, luidkeels zijn lied doen, in de hoop een merellin op te doen, voor wat knusse momenten. Op het moment dat de vorst serieus intrad, hield de jongeman acuut zijn snavel, vermoedelijk om zijn adem te sparen in deze barre tijden. Vanmorgen vroeg was hij weer terug en deed zijn stinkende best, met een weergaloze serenade.

De buitendeur van mijn slaapkamer, stond zoals gewoonlijk open, voor de nodige frisse lucht. Dat kan gewoon want voor “geveltoeristen”, is de klauterpartij naar 2-hoog te gewaagd. De merel had echter plaats genomen op de openstaande deur, toen hij er lustig op los kwetterde en of je nu wil of niet, je wordt er wakker van. Maar zo zuiver, zo mooi, word ik zelden gewekt. De serenade was omgebogen tot een aubade en ondanks dat die aubade niet aan mijn adres was gericht, heb ik wel genoten.

Dit weekend heb ik eveneens genoten, blauwe lucht, heerlijk zonnetje, krakend ijs, snerpend ijzers en het vermaak van klein tot groot, op de werkelijk schitterende ijsvloer, grenzend aan mijn achtertuin. In allerijl had ik kussens op de steiger gelegd, ter voorkoming van koude c.q. bevroren achterwerken en kroonjuwelen. De houtkachel achter het huis werd flink opgestookt, warme punch kon in een oogwenk bereid worden en thee en koffie was doorlopend warm. Een echte koek en zopie-gelegenheid, zullen we maar zeggen.

Vervolgens verschijnen er gasten, die zorgen voor een heerlijk geurende glühwein, broodjes worst, enz. terwijl ikzelf de slogan “Geen betere raad dan voorraad”, hoog in het vaandel heb en gewoon een kouwe klets nuttig.

Deze maand woon ik 24 jaar op deze stek en ik kan mij niet heugen, dat er zo’n mooie ijsvloer heeft gelegen, het was zeldzaam en ik vond het bijzonder jammer dat het zo abrupt ophield. Maarrrrr, het waren 2 geweldige dagen en die pakt niemand mij meer af. De kleine kapitein heeft leren schaatsen, mijn kleine tuttebel heeft zich kostelijk vermaakt op het ijs en omdat we doorlopend buiten waren, heb ik een beetje de hand gelicht met het aantal toegestane bezoekers. IJspret en Corona gaan duidelijk niet goed samen maar we hebben er het beste van proberen te maken.

Opa Jan, normaal gesproken, soms een echte azijnpisser, heeft deze dagen geabsorbeerd als een spons en met volle teugen genoten. Nachten van ruim 10 uur slaap, hebben me op de been gehouden want ik kan niet zoveel meer hebben, heb ik inmiddels geleerd. Ik ben dan ook nog bezig om de foto’s en filmpjes te verzamelen met alle mensen, die me lief zijn. Boaz is nog aan het bijkomen want ook hij is helemaal uit zijn dak gegaan door de sneeuw, het ijs en de gezelligheid (lees aandacht, voor mijnheertje).

Komend weekend kunnen we voorjaarsomstandigheden verwachten en dat vind ik prima maar stiekem hoop ik, dat we voor het echte voorjaar start, nog een weekje krijgen, gelijk aan de ijspret van afgelopen weekend. De testcentra voor Corona, krijgen het vermoedelijk druk de komende weken want deze grote temperatuursveranderingen, blijven niet zonder (verkoudheids-) gevolgen maar dan kan mijnheer Engel nog even doorgaan met klagen. 

Ik vind, als ik rond heb gekeken in mijn eigen omgeving, dat we er op zijn Nederlands mee om zijn gegaan. We proberen er altijd het beste van te maken en daar zijn we echt goed in, jammer dat er altijd zwartkijkers en zuurpruimen zullen blijven, die wat te zeuren, zemelen en zeiken hebben. Maar ook dat is Nederland op zijn mooist!

We gaan het beleven. Schaatsen we nog een keer of wachten we op aangename watertemperaturen om te gaan zwemmen. Iedereen om mij heen, bedankt voor de gezelligheid en de geweldige sfeer!