Dinsdag 02-09-2025, 08.10 u.

Later als ik groot ben.

We hebben allemaal de kreet gehoord als kind en/of jongere. Later als je groot (en sterk) bent. De kreet wordt geabsorbeerd en ergens diep in de grijze massa, verstopt. Maar voor je volwassen bent, wordt de kreet te pas en te onpas, voor je voeten geslingerd. Overigens zonder nare bijbedoelingen over het algemeen.

In de afgelopen maanden is dit mensenleven gevuld met niet altijd te voorziene gebeurtenissen, die aangenaam waren maar ook heel onaangenaam konden zijn. Gisterenmorgen zat ik thuis wat te rommelen achter mijn laptop om mijn toespraak te verfijnen en op fouten te checken. Bij een uitvaart kun je maar één keer je hart uitstorten en dan mogen daar geen storende fouten c.q. onvolkomenheden in zitten. De stiekeme perfectionist (de etterbak) in mij, wil altijd veranderen en wijzigen, maar gelukkig doorzie ik hem steeds vaker en stuur ik hem terug in de hoek.

Tijdens mijn “werk” kwam de kreet plotseling op borrelen. “Later als je groot en sterk bent”. Dit weekend gebruikte ik deze kreet nog tegen de kleine kapitein tijdens ons familie-mannen-weekend. Schouderophalend en met een minachtend tssss, zal Guus gedacht hebben, wat moet ik daar nou weer mee? En hij heeft gelijk.

Een half uurtje later vroeg de jonge kapitein of ik iets voor hem wilde doen. Helaas bleek mijn postuur een serieuze hindernis en mijn gestel non-coöperatief. “Guus, wil je me even helpen, het lukt me niet?” : was mijn vraag. Zonder nadenken hielp hij om ons gezamenlijke probleem (want dat is het dan!) op te lossen. Op dat moment bedacht ik mij ook direct: “Vroeger, toen ik groot en sterk was…..!”. Een zure glimlach en 2 dagen verder, overzie ik de commentaren op mijn facebook-post m.b.t. ons weekend. Mijn voormalige chef vroeg of ik de echte schipper aan boord was geweest of dat ik tegenwoordig dingen ook los kon laten.

Nee Martin, loslaten niet maar ik heb van een goede vriend geleerd, dat anders vasthouden ook effectief kan zijn. Onder dat anders vasthouden valt ook het vragen om hulp. En dat begin ik een beetje te leren, maar eerlijk is eerlijk, het voelt nog steeds een beetje als verliezen want vroeger toen ik groot en sterk was…..