Donderdag 06-06-2019, 17.10 u.

Er zijn van die dagen…

Op een dag als vandaag, wint sentiment het altijd van mijn nuchtere verstand, voor zover ik daarover beschik. Per minuut vliegen tientallen creatieve opmerkingen, frases en ideeën, door mijn hoofd. Dit gaat echter zo snel, dat het onmogelijk is om ze op te schrijven. Voor ik zover ben, dat ik pen en papier bij de hand heb, zijn er al minimaal 15 tot 30 nieuwe flitsen, voorbij gekomen.


Inmiddels weet ik, dat ik niet “gek” ben maar dat mijn “gevoelsspiertje” heel veel “trillingen” opvangt. Eerst was dat vreemd voor mij maar langzaam wen ik er aan en schaam ik mij er ook niet meer voor. Het hoort bij mij en laat me weten, dat ik net iets dichter bij “de andere kant” sta, dan sommige andere mensen.


Gevolg is wel, dat de emotie mij soms op sleeptouw neemt en zorgt voor een tranendal, gevoed door zoete herinneringen. Zoete herinneringen, die in mijn beleving, zo mooi zijn, dat het onwaarschijnlijk is, dat het werkelijk zo ging.


Toen ik vanmiddag op het kerkhof was, had ik haast. Ik weet echter niet waarom maar het gevoel “haast” was onmiskenbaar. Je kunt wel het gevoel oproepen van het proosten op haar verjaardag maar het gevoel is zo kaal. Haar stem, haar glimlach, haar gedribbel om de glazen te vullen….het is er gewoonweg niet meer en ik ben naar huis gewandeld!


Wat er wel is en dat brengt dikke tranen, is de laatste keer dat ze welgemeend en warm “Ha, jongen!” tegen me zei. Ik hoor dit al een aantal jaren galmen in mijn hoofd en ik loop nu met natte ogen naar de koelkast, die ooit in haar keuken stond en haal er een nieuwe Hertog Jan uit. Ik krijg de neiging om in de bewolkte lucht, mijn stem “los te laten” en luidkeels te roepen: “Hé wijffie, waar ben je toch….?”.


Stomme opmerking natuurlijk maar het is mijn gevoel en ik heb van één van mijn beste vrienden Leen, geleerd, dat ik iemands gevoel, nooit mag miskennen. Mijn God als iedereen dat eens zou doen!


Graag zou ik een stap verder gaan in de spirituele wereld. Iedereen die je niet kwijt wil, blijft bij je, voor altijd. Zien en spreken is voor de meesten van ons, een serieus probleem en die vermogens, zou ik zo graag bezitten. Ik voel ze en weet wat ze zeggen maar zien en horen, doe ik ze niet.


Ben ik gek? Niet gekker dan jij of wie dan ook maar ik probeer er voor open te staan en soms, ben ik daar even, niet zo goed in! Vandaag is zo’n dag.