Maandag 13-04-2020, 15.45 u.
Vadertje Tijd, waar ga
je met ons heen?
Afgelopen woensdag 8 april 2020, was de dag dat Pa Piet 85 jaar oud, zou worden. Op deze aardkloot, is dat niet gelukt maar wie weet, zijn er dingen die wij niet weten en uitsluitend kunnen geloven!
’s Morgensvroeg aan de koffie bedacht ik me, dat hij er waarschijnlijk niets van zou hebben begrepen, binnen al zijn demente kaders. In de bijna 2 jaar nadat hij is overleden, is er zoveel veranderd in de grote, boze mensenwereld, dat het voor mij al nauwelijks te bevatten is. Zeker in de laatste 2 a 3 maanden lijkt het bijna siënce fiction met alle Corona-waanzin. Afgezien van alle fabels en fake-nieuws, is de werkelijkheid net zo hard als de waarheid en veroorzaakt onzekerheid en angst, veel stress onder de mensen.
Terug naar pa Piet, die naar mijn idee, gisteren nog aan tafel zat in de Jupiterstraat, op 6-hoog, samen met moeder Teuna, om met een bak koffie te smullen van gebak, op dergelijke momenten. Die dagen waren net een verhaal uit een dik, oud boek, waar de lamme, de blinde helpt en andersom. In de loop van de dag was er meestal voldoende assistentie, bij het inschenken van de koffie en een borrel en dat was nodig.
Na het wegvallen van ma, kreeg senior het moeilijk om het allemaal bij te benen en achteraf, is het makkelijk praten maar de signalen waren ( met de kennis van nu) toch behoorlijk herkenbaar. Helaas bezat ik die kennis toen niet waardoor ik nogal eens met hem botste als ik hem wees, op zijn rare en compleet onlogische fratsen.
Maar pa Piet was gewoon een lieve man, met gebruiksaanwijzing net als ik, maar hij was en is, in de eerste plaats, mijn vader. Nog even en het is 2 jaar geleden, dat hij de rust kreeg, die hij vermoedelijk al even zocht, maar ik, ik mis hem nog iedere dag en als ik dan aan hem denk, verschijnt er een glimlach om mijn mond en een traan, in mijn ooghoek.
 |
| Pa zijn verjaardag in 2017 samen met De Kleine Kapitein. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten