dinsdag 9 juni 2020

Sail on Sara


Donderdag, 04-06-2020, 10.50 u.



Sail on lieve Saar.



Vorig jaar zomer, was in mijn beleving best warm en spannend. Schoondochterlief was zwanger en het kwadrateren van de “opa-titel” stond op til. Onbewust ben je er vaker mee bezig, zonder dat echt te beseffen. Zou het gezond zijn? Veel haartjes of juist weinig? De meest onzinnige vragen komen boven drijven, zeker als je het praten in c.q. met jezelf tot een ware kunst hebt verheven en je fantasie, de vrije loop krijgt.


Gedurende de laatste weken voor de bevalling, die uiteindelijk op 11 juli plaatsvond, hoorde ik mijzelf vaker, hetzelfde deuntje zingen. Met het volgende couplet uit de live opnames, dat als een mantra in mijn hoofd kon reciteren:

“Sail on o Sara,
Wherever we travel, we’re never apart,
Sara, o Sara,
Beautiful lady, so dear to my heart.”



Voor de iets oudere jongeren onder ons, die hielden van de protestsongs met een hoog “weed-gehalte”, moet dit bekend klinken. In januari 1976 vond de release plaats van het legendarische album “Desire” van Robert Zimmerman, beter bekend als Bob Dylan. Op dit album stond ook, als laatste, het nummer Sara. Lekker melancholisch, sentimenteel maar met heel veel gevoel ondanks de krakende stem van Dylan. Nummers waar je als puber met een vriendinnetje, heerlijk op weg kon zwijmelen op weg naar onbekende hoogten.


Terug naar 2019, zo’n kleine 45 jaar later. In de 2e week van juli vorig jaar, leek het nummer bijna geëtst op mijn harde schijf. Op dinsdag 9 juli tijdens een plenair overleg op het door mij zo geliefde Slot Loevestein, gebeurde het weer. Iedereen kent de momenten in een overleg, dat er iemand begint te orakelen en alle anderen beginnen te zuchten en denken: “Nee hè!”. Juist! 


Tijdens zo’n moment werd het deuntje me gewoon opgedrongen, althans zo leek het mij. Het bleef hangen en ik bleef “zingen”, neuriën en fluiten. Het hield zo aan dat ik besloot, het op schrijven in mijn agenda. De gedachte dat toeval niet bestaat en alles een reden heeft, houd mij al jaren met regelmaat bezig, zelfs als anderen mijn opvatting bestrijden.


Mijn nervositeit neemt toe op de woensdag die volgt en op donderdag, ken ik geen rust meer. Op dat moment ben ik de (stip)notering van Sara alweer vergeten maar ik blijf fluiten om de spanning van mijn kaken te halen en mijn gebit te sparen. Het knarsen, blijft op den duur namelijk niet zonder schade. En het schade beperkende deuntje bleef steeds hetzelfde.


Als op donderdag 11 juli om tien over vier, de telefoon gaat, weet ik dat de bevalling moet zijn begonnen, wat het alleen maar spannender maakt voor mij. Aangezien ik ook nog even niets mag zeggen c.q. vertellen, is dat best lastig te hendelen. Er zit niets anders op dan wachten, ik bezit mijn ziel in lijdzaamheid op dergelijke momenten maar sta letterlijk op klappen. Ik blijf Sara fluiten om al die spanning van me af te blazen.


Om ongeveer tien over acht komt het verlossende telefoontje, Saar is geboren! Op het moment dat ik dit schrijf, begin ik weer te snotteren en word ik week van binnen, zo ik dat mijn hele leven al niet was. Mijn overtuiging, dat er meer is en dat er over me gewaakt wordt is sinds die dag weer een stukje versterkt. Niet zo vreemd, dat een grote, ouwe kerel, verliefd wordt, op zo’n kleine hummel, die vervolgens omgetoverd gaat worden tot “mijn kleine Tuttebel”.


Iets of iemand is bezig geweest mij te vertellen, wat er aan kwam en altijd heb ik het idee, dat het “iemand(en)” moet(en) zijn, die bekend is c.q. zijn. Tot het moment dat Marion serieus ziek werd, heb ik niet bewust een idee gehad over spiritualiteit echter na die tijd is dat knap veranderd. Op onverwachtse momenten gebeuren er dingen, waar ik niet omheen kan en die de overtuiging versterken, dat het iets is, wat wij allemaal bij ons hebben, of we nu willen of niet! En weet je, het stelt me alleen maar gerust terwijl ik er uitsluitend over kan fantaseren. Soms maak ik me nog druk, dat anderen om die reden, een mening over me hebben maar dat houd je toch niet tegen.


Sara, oh Sara, sweet virgin angel, sweet love of my life! Lieve Saar, kus van opa.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten