maandag 19-12-2022, 12.00 u.

Let’s stick together!

Sommige mensen, “lopen” al heel lang met je mee en houd je ook graag bij je. Ooit had ik een collega, die zei, dat de enige, die je leven lang bij je blijft, jij zelf bent en daar zit wat in. De mensen die ik graag “bij mij wil houden”, zijn voor mij ongeveer (wat scheelt het?) voor altijd. Wie kent het gevoel niet, dat je soms iemand tegenkomt waarbij je het gevoel krijgt, hem of haar, al heel lang te kennen terwijl je die persoon nog nooit hebt gezien, een soort soul-mate c.q. verwante ziel.

Het is vandaag op de kop af, dat ik al 19 jaar met zo’n verwante ziel, zeer nauw verbonden ben. Je kunt nl verliefd worden op verwante zielen en je leven ermee delen, tot volle tevredenheid overigens. Een warm gevoel bij de gedachte aan je soul mate, brengt al snel een glimlach op je gezicht en geeft je energie.

Mijn soul mate, mijn muze, mijn Passie en grote liefde, neemt al bijna een derde deel van mijn leven, een bijzonder prominente plaats in. Ik ben dan ook nog steeds enorm blij met haar en wil haar voor geen goud kwijt.

Wel vraag ik me wel eens af, hoe ze het zolang volhoudt, zonder gillend weg te rennen omdat ze stapelgek van mij, mijn fratsen en mijn wispelturigheid wordt. Het feit, dat we allebei onze eigen stek nog steeds hebben, helpt daar ongetwijfeld aan mee maar het feit blijft, dat ze het nog steeds niet zat lijkt te zijn. Ik hoop dan ook, dat mijn superdoos nog heel lang bestand blijft tegen mijn kuren en dat we samen nog mooie feestjes en reizen kunnen beleven want plannen zijn er genoeg.

Volgend jaar hoop ik opnieuw een jubileumbericht te kunnen schrijven, dan zitten er 2 decennia, 4 lustra en 20 hele jaren, samen op en we hebben dus nog een heel jaar om woeste plannen voor die gelegenheid te maken. Doos ik hou van je en kijk er naar uit….