30-06-2025, 08.55 u.

Generaties vol eigenschappen.

Al eerder schreef ik verhalen over de hele oude kapitein, de ouwe kapitein, de kapitein, de jonge kapitein en de laatste generatie de kleine kapitein. Ook brulde ik al eerder: “It takes a man to make a man!” en volgens mij heb ik summier de genetische eigenschappen aangehaald.

In ieder geval heb ik dat genoemd toen de kleine kapitein besloot om ballen te gaan vangen op het voetbalveld. De hele oude kapitein, mijn naamgenoot en opa, heeft zelfs bij UNO gevoetbald maar op welke positie is mij niet verteld. Althans niet door hem zelf!

UNO bestaat al een eeuwigheid niet meer en zal zijn opgegaan in v.v.Hardinxveld en Peursum. De ouwe kapitein deed niet aan voetbal maar aan turnen, waterpolo en zwemwedstrijden, allemaal in clubverband. Ondergetekende voetbalde wel en riep vanaf het begin dat hij keeper zou worden. Zo ook de jonge kapitein, die inmiddels zo jong niet meer is en jawel, ook de kleine kapitein werd, zoals dat in het jargon genoemd wordt, vliegenvanger.

Mijn vader is in dit geval het sportieve buitenbeentje en dat blijkt op nog een vlak zo te zijn. Zo gaat de jonge kapitein al vanaf zijn 12^e jaar naar de TT in Assen. Eerst achterop en zodra het kon op zijn eigen motorfiets, die inmiddels is uitgegroeid tot een vette Harley, die blinkt als een spiegel. Inmiddels is de jonge kapitein 38 jaar, dus reken maar uit hoeveel edities hij live heeft meegemaakt. De kleine kapitein is zelfs in de luiers al op de Harley gezet om hem maar te besmetten met het virus, dat gekenmerkt wordt door brullende motoren, stinkende benzinedampen en een enorm gevoel van vrijheid.

De kleine kapitein roept de laatste jaren steeds vaker, dat hij mee wil rijden maar onze stelregel is vrij eenvoudig. Je moet met je voeten fatsoenlijk op de steps en/of treeplanken kunnen staan anders mag je niet mee. Een aantal weken geleden werd de kleine kapitein verrast met een motorpak op maat en wat later werd een goed passende helm uitgekozen. Trost als een aap met 7 gouden uhhh uitsteeksels, mocht hij achter op de Harley mee om de eerste serieuze kilometers te maken. Gelukt! Geïnfecteerd met het virus waar ook de hele oude, de jonge en DE kapitein mee besmet waren c.q. zijn.

Dat ook hier de ouwe kapitein ontbreekt heeft te maken met de noodlottige watersnood in 1953, waarbij zijn rug werd verwoest, bij het (veel te zware, voor een knaap van 17) bergingswerk.

Nou wil het toeval, dat in Nederland al sinds jaar en dag, in het laatste weekend van juni, de Tourist Trofee in Assen plaatsvindt (platweg de TT). De jonge kapitein had de kaart voor zijn 26^e of 27^e editie al geruime tijd binnen en bij toeval (tjonge,jonge 😉) bleef er nog een kaart over.

De kleine kapitein mocht derhalve met de jonge kapitein, achterop de Harley mee, voor zijn 1^e Dutch TT. Als ik de foto’s bekijk en het gezicht van de kleine kapitein, heeft hij de dag van zijn leven gehad en hij heeft wat geleerd voor later!

Het maken van herinneringen is nl goud waard en kun je nooit genoeg doen. Nu begrijpt Guus er misschien nog geen pepernoot van maar ik weet zeker, dat er een tijd komt waarin hij kan glimlachen om al die herinneringen en ze koestert, net als deze kapitein, zijn herinneringen koestert (en romantiseert).