Woensdag 28-11-2018, 18.10 u.
Hij komt!
Compleet uitgeteld
zit ik aan de tafel, de piepers staan op, de spitskool pruttelt en de saucijzen
garen zachtjes in de Croma, naast een uitje. Een groot deel van de dag ben ik
bezig geweest met het inkopen van cadeautjes en ik ben versleten!
De kleine
kapitein is nu ruim drie jaar oud en heeft de mooiste leeftijd bereikt, voor
het mooiste kinderfeest dat Nederland rijk is. Hij kent de begrippen en weet
dat er pakjes komen, pakjes voor hem, waarover hij roepen zal: “Precies die ik
hebben wou!”. Zijn kinderlijke onschuld en blijdschap, maken me gelukkig. Mocht
er iets bij zitten wat niet naar zijn zin is, zal hij dat namelijk ook gewoon
eerlijk zeggen. Heerlijk eerlijk!
In 50 jaar tijd
is er nogal wat veranderd want mijn eerste herinnering aan Sinterklaas was
toch wel, dat de sky echt de limit niet was. Er was een hele duidelijke grens
omdat het inkomen van mijn vader, geen idioot grote cadeaus toeliet. Niks mis
mee want we hadden heerlijke Sinterklaasavondjes bij ons thuis.
In dat kader
want de ware aard verloochent zich niet, heb ik de speelgoedgidsen allemaal
aandachtig doorgespit, op zoek naar leuke dingen voor die kleine terrorist. Bij
het doospitten van die gidsen, heb ik zo hier en daar een hoekje van een
bladzijde omgevouwen als hulpmiddel bij het terugzoeken en het maken van
definitieve keuzes. Zo had ik ook nog eens de mogelijkheid om een schifting te
maken en aspirant-cadeaus, te schrappen. Eigenlijk was ik gewoon “kleine Jan”
en maakte ik mijn eigen wensenlijstje voor de goedheiligman, in de hoop, dat de
meeste verzoeken ingewilligd, zouden kunnen worden.
Vanmorgen tijdens
het ontbijt, besloot ik de lijst een definitieve status te geven maar ik moet
eerlijk bekennen, dat ik alleen de waterverf heb moeten schrappen omdat die
gewoon op was, in mijn speelgoedwinkel. Opa koopt namelijk lokaal omdat die
ondernemingen de intocht mogelijk maken en bv Bol.com, daar geen budget voor
vrijmaakt. Maar die waterverf was ook het enige van de lijst, dat niet aan mijn
“boodschappenmandje” is toegevoegd, dus ik vond het best wel meevallen. Maar goed, dat Opa een stationwagen heeft anders had ik 2 of 3 keer moeten rijden om alles
thuis te krijgen. Aangezien er ook een paar grote kinderen bij zijn, heb ik een
paar kratten bier ingeslagen omdat de teleurstelling zo immens kan zijn als er
iets ontbreekt of onvoldoende aanwezig blijkt te zijn. Waarvan akte.
Ik weet nu al, dat ik hopeloos ga stressen omdat ik denk, dat ik tijd tekort kom maar de
praktijk zal uitwijzen, dat het best meevalt. Slotsom is vermoedelijk, dat ik
a.s. zaterdagavond in bed neerstort met een grijns van oor tot oor, waar
mogelijk de kreten van de kleine kapitein nog in “na zullen tetteren”. Ja, ik
kom echt in donkere nachten met mijn paardje over ’t dak. Hopelijk stormt het
zaterdag niet…..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten