Corona what else

Woensdag 25-03-2020, 14.10 u.

Corona what else!

Nou, ik dacht het niet! Welke medium je ook opent, ze kennen maar 1 onderwerp en of het dan lulkoek is of juiste informatie, is voor mij, als gewone jongen, nauwelijks te filteren. Ik ga jullie dus geen onzin of juist gezever, op de mouw spelden en klets, zoals gewoonlijk, gewoon maar uit mijn nek. Overigens hoop ik wel, dat jullie allemaal verschoond blijven van welke shit dan ook, laat dat duidelijk zijn!


Vanmiddag heb ik mijn 1^e videoconferentie gehad met mijn kleinzoon, de kleine kapitein. Terwijl Guus zijn broodje ei aan het verorberen was, heb ik gezellig met hem zitten kletsen via Skype. Zo had hij vanmorgen, samen met mama, schoolopdrachten gemaakt en wilde hij vanmiddag, lekker in de tuin gaan spelen. Het is schitterend weer, hij heeft een schitterende tuin tot zijn beschikking en een berg speelgoed c.q. speeltuig, waar ik in mijn jeugd uitsluitend van kon dromen.


Ik maak van de omstandigheden gebruik door wat te doen aan zelfreflectie. Niet dat het echt noodzakelijk is maar zo af en toe, wat beschouwing van jezelf en je gedragingen, kan geen kwaad. Zo merk ik wel dat mijn lontje, momenteel wat korter is dan te doen gebruikelijk. Zolang je alleen thuis bent, is er niets aan de hand maar als je “losgelaten” wordt, kan zomaar de vlam in de pan slaan.


Een klein voorbeeld, van wat mij vrijdag in de supermarkt overkwam, brengt overigens het schaamrood op mijn kaken. Iedere week tot twee weken, doe ik mijn inkopen bij de Hoogvliet en tussendoor haal ik wat dingen, bij de MCD-markt op 200 meter afstand van mijn voordeur. Bij Hoogvliet heb ik maar 1 artikel gehamsterd want de Hertog Jan was in de aanbieding, de rest waren gebruikelijke boodschappen, niet meer dan dat.


Als je in iedere hand een krat bier draagt, valt onder een bepaalde hoek, alles weg wat kortbij op de grond staat en niet hoger is dan een centimeter of 40. Ik deed een stap achteruit omdat een oude baas wat moeite had met het inschatten van anderhalve meter afstand en toen ik wegdraaide naar mijn karretje, bleek er (buiten mijn zicht) een afgeprijsde doos met chips, rond te zwerven over de vloer. Alle moeite doend om overeind te blijven kijk ik in het (uit)lachende gezicht van een andere bezoeker, die hatelijk zegt: “Dat stond er al hoor!”.


Dat was het kleine vonkje, wat ik niet nodig had en in een reflex schop ik tegen de doos met chips, waarop een winkelmedewerker (natuurlijk) reageert. Hij had gelijk, echter op dat moment herhaald die lang lapzwans, zijn opmerking en(meest vervelend) zijn hatelijke lach. Natuurlijk vonden de winkelmedewerker en de lapzwans elkaar onmiddellijk want ze hadden een gezamenlijk object, dat niet maatschappelijk verantwoord gedrag vertoonde, ik dus!


Op het moment dat ik wilde reageren, bedacht ik mij, draaide me om en liep weg. Aangezien ik bijna wekelijks daar kom en ik de lapzwans nog nooit gezien had, zowel in “mijn” winkel als elders, begon mijn bloed toch langzaam te koken. Weer zo’n kansloze klootzak, die noodgedwongen thuis moet blijven c.q. thuis moet werken en door zijn vechtgenote op pad wordt gestuurd, om van hem verlost te zijn. Dit soort sympathieke gedachten kwamen spontaan in mij op maar ik heb me ingehouden en verder netjes gedragen.


Eenmaal thuis nam ik me voor om na het weekend maar naar de Hoogvliet te gaan en de winkelmedewerker, mijn excuus te maken. De lapzwans niet want dat blijft gewoon een eersteklas hansworst, waarvan ze de nageboorte na de bevalling, in de wieg hebben gelegd.


Of het zo moet zijn, krijg ik na het weekend van “mijn” winkel een mail, waarin verdergaande maatregelen worden aangekondigd, in verband met datgene, waar ik het niet over wilde hebben, so what’s next! Derhalve ga ik voorlopig maar even dichtbij boodschappen doen, mede omdat ik niet tot 1 maar tot 3 risicogroepen behoor met betrekking tot datgene waar ik het niet over wilde hebben. Maximaal 1 persoon op 10 vierkante meter, lijkt me een vrijwel onmogelijke zaak en daarbij, wie ziet daar op toe? Succes mijnheer Hoogvliet.


Wat ik probeer te zeggen, is dat wij allemaal direct of indirect, in onze beweging worden beperkt en bij agitatie is degene die het dichtst bij je in de buurt verkeerd, de klos. Pas op, denk na, want dat is niet altijd “de schuldige” als jijzelf geagiteerd bent.


Ik hoop dus ook dat de jongeman van de Hoogvliet, de medewerker bedoel ik uiteraard, mijn verhaal te lezen krijgt, zodat hij weet, wat er echt gebeurd is en mijn reactie beter begrijpt. Uiteraard zal ik hem aanspreken als we weer bij elkaar mogen komen en handen mogen schudden. Ik hoop daarnaast, dat de lapzwans dit ook leest, dan weet hij precies, hoe ik over hem denk. Allemaal een overkomelijke crisis gewenst.

Looking in the mirror I see, me, myself and I...