Zondag 27-11-2022, 08.30  u.

Hallo daar, oma’s en opa’s.

Wie kent c.q. herkent dit niet? Opa en/of oma? Mag ik bij jou blijven, mag ik bij jou eten, mag ik bij jou spelen, enz.? Zeg maar eens “Nee” als 2 grote vragende, zo onschuldig mogelijk kijkende (klein)kinderogen, je aankijken met een “Please-blik”. Valt niet mee hè?

Vervolgens hoor je het kinderbrein kraken want de volgende stap, is het bedenken, wat je allemaal bij of met zo’n grootvader of -moeder zou kunnen doen. Zolang ze dingen van je vragen, die je kunt realiseren, is er niets aan de hand. Volproppen met snoep en ze ziek naar huis laten gaan van chocolade en andere zoetigheid, is geen kunst. Ze mee laten eten met een grote “mensenprak”, is al een iets grotere uitdaging en kost wat meer energie.

Nekslag is dingen doen die je eigenlijk niet meer kunt of waar je gewoon “nee” tegen moet zeggen omdat het mission impossible voor je is geworden. Natuurlijk, de ene grootouder is wat fitter dan de andere maar we hebben allemaal onze grenzen. Pas geleden verhaalde ik van mijn expeditie naar Ouwehands Dierenpark. Het grootste compliment dat ik mijzelf heb kunnen geven, was het feit dat ik pas overduidelijk ben “ingestort” na thuiskomst.

Toen ik in de veilige haven achter mijn eigen voordeur instortte, heb ik een hartgrondig “yes” geslaakt met een gebalde vuist, het leek wel een goedkope reclamespot. De eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat ik al een aantal keren heftig heb moeten slikken omdat ik niet in staat was om het gevraagde voor elkaar te boksen. Bij temperaturen boven de 25 graden, lukt het mij niet meer om een beetje te voetballen met de kleine kapitein en de uitdaging ligt in het zoeken naar haalbare alternatieven. Overigens doet het verrekte veel pijn, dat ik niet met zo’n manneke achter een bal aan kan draven.

Voetbal! Daar komt het. Dit weekend heeft de kleine kapitein voor het eerst zijn keepershandschoenen aan mogen doen, tijdens een wedstrijd. De 3^e generatie tussen de palen, zonder dat iemand het hem heeft aangepraat. Ook zijn vader maakte zelfstandig de keuze om te keepen, net zo goed als opa.

Keepers zijn een beetje raar, volgens de veldspelers en gedurende het WK, wat nu gespeeld wordt, heb ik diverse (oud-)profvoetballers, die term alweer horen gebruiken. Het is fout, keepers zijn niet raar maar hele creatieve mensen, die het team aanvullen. Ze kunnen in hun eentje, de resultaten van het team, maken of breken. Pas dus op, wat je tegen “jouw” keeper zegt! Krenk hem niet want de kans is groot, dat je op dat moment de wedstrijd verliest, keepers zijn nl. ook gewoon mensen. Eigengereid en eigenwijs, dat dan weer wel, maar toch gewoon mensen van vlees en bloed met een snappertje, dat gevoel kent.

Maar goed, ik dwaal af. Als ik die grote, kleine kapitein, tussen de palen zie staan, begint het te “jeuken”. Ik heb heel veel keepers en keepsters (mag dat nog?) getraind en beter gemaakt omdat ze leergierig genoeg waren. Ik mijn diploma keeperstrainer gehaald en 40 jaar de handschoenen aan gehad. Wat zou ik dat manneke graag een balletje leren vangen maar het is al zover dat ik mijn kiksen aan Marnix heb gegeven. Twee paar zo goed als nieuwe voetbalschoenen aangevuld met 2 paar keepershandschoenen. Einde oefening!

Wat ik wel nog steeds doe, is dromen. Dromen over een opa, die met zijn kleinzoon en nog wat van dat grut, over een voetbalveld rent om al die creatieve, eigenwijze en eigengereide mannekes en vrouwkes, tot echte keepers om te toveren, mannen en vrouwen die wel degelijk belangrijk zijn voor hun team, op hun eigen “rare” manier. De gedachte dat ik heel misschien toch nog…..of toch niet? Och, ik blijf in ieder geval dromen!