Zondag 05-03-2023, 10.40 u.

Je wordt ouder opa.

In een periode waarin leeftijdgenoten plots omvallen en jonge mensen, zo serieus ziek worden, dat je bang wordt voor het vervolg van het ziekteproces, heb ik, de eigenwijze opa Jan, uit de voorraadkast gehaald. Deze opa heeft besloten om alle leuke en geweldige dingen te doen, die binnen zijn vermogen liggen. Waarom? Nou simpel zat! We leven allemaal in blessuretijd en niemand weet wanneer de grote “Scheidsrechter” gaat afblazen.

Vorig weekend hebben we heerlijke dagen gehad met de twee knapste, ondeugendste en liefste terroristen, die onze aardkloot rijk is. Zonder bij te komen, heb ik daarna een aantal dagen quality-time opgedaan met naaste familie en vrienden, onder het genot van een happie en een sappie. En ik moet toegeven, dat ik helaas ook nog leuke uitnodigingen af heb moeten slaan omdat ik mijzelf niet op kan delen. Met een maat naar een voetbalmatch kijken, bij je voormalige cluppie, had me superleuk geleken maar ja, wie wil er op stap met een halve opa Jan? Niemand toch?

In je enthousiasme vergeet je, dat er enige balans moet zijn tussen inspanning en rustmomenten en dat laatste heb ik vrij achteloos genegeerd. Ken je dat mannetje met die grote hamer? Juist! Die kwam gisteravond langs en met pijn en moeite, heb ik de eindstreep gehaald. Toen ik mijn kussen rook, sliep ik al en daarna heb ik niet veel meer bewust meegemaakt.

Vanmorgen doet alles pijn, nek, schouders, spieren in kuiten en bovenbenen, het hefmechanisme van mijn rechtse arm en bovenal mijn stem, is ruim naar de kloten. Na een fantastische week, heb ik me genoodzaakt gezien om mijn verstand als joker in te zetten. Even een midweek rust in de “opa Jan-tent”, er blijken nl toch wel grenzen te zijn, die ik ruim heb overschreden.

Maar wat een week zeg. Ik kan er met een brede glimlach op terugkijken en weet dat genieten van het leven, je pijn kan doen, je kan laten lachen en af en toe, als er niemand kijkt, je kan laten janken omdat je zo weinig voor een ander kan doen, buiten het branden van kaarsjes en wierook.

Het voornemen voor de komende week, is vrij simpel. Op tijd onder de klamme lappen, mijn plaggenhutje verder op orde brengen en zo links en rechts, wat “goede doelen” ondersteunen c.q. bijstaan. Stuitergedrag is niet erg maar stuiteren in het zand is geen succes, probeer het maar eens met een tennisballetje! Deze week zit ik dus lekker in het spreekwoordelijk zand en zoek ik mijn eigen balansdagen. Volgend weekend start ik met mijn lief, weer een nieuw…. nieuw wat? Eerst morgen maar eens kijken en dag voor dag, het leven omarmen!