Maandag 15-05-2023, 12.30 u.

Een heerlijk weekend.

Afgelopen weekend, was met recht een “oma en opa-weekend”. Vrijdagavond waren oma en opa uitgeteld van de voorliggende week. Oma had gewoon keihard gewerkt want de gemeente 020 kan echt niet draaien zonder hulp van buitenaf want kom bij mij niet kletsen over de “rust-roest-naam” die ambtenaren hebben. Oma zit vaker in het weekend nog “even” wat zaken door te nemen c.q. bij te werken, in haar eigen tijd! Opa liep al een week rond in standje “zeehond” en dat vreet de laatste restjes energie met een grove grijns uit je bast.

Met de wetenschap dat zaterdagmorgen 2 kleine terroristen zouden arriveren, besloten we dus maar tijdig naar bed te gaan na 1 slaapmutsjes. Je kunt maar beter voorbereid zijn  als de kleine kapitein en zijn trawant kleine tuttebel (ook wel bekend onder de namen Guus en Saar) komen. Als deze Bonnie en Clyde binnen zijn, kunnen de meest onverwachte zaken passeren en daar moet je jezelf fysiek voor prepareren en daarom dus, op tijd naar bed.

Deel 1 van het weekend hebben we met een dikke voldoende overleefd, dus daaraan kon het niet liggen als we gesloopt zouden zijn. Een goed ontbijt, een bakkie en vervolgens de voorbereidingen op de komst van ons koningskoppel. Precies op tijd waren we er klaar voor toen de invasie een aanvang nam en het “geweld” losbarstte.

Na wat appeltaart en later een door oma verzorgde lunch, werd het tijd om te gaan bewegen want het was schitterend weer. Je blijft tenslotte niet binnen zitten met 2 wildebrassen als buiten de zon schijnt en de temperatuur boven de 20 C° is gestegen. Oma had bedacht dat we best naar Sliedrecht konden gaan, voor een bezoek aan de kinderboerderij en dat bleek een goede bingo. Zon, zand en veel water met links en rechts een hele bende speeltoestellen.

Valkuilen, watervallen en huttenbouw vormden de hoofdmoot van de activiteiten van de jeugd. Toen opa even later met een stuiterend lage bloedsuiker zat, bleek er nog geen bekertje water verkrijgbaar in de hele kinderboerderij. De reden dat ik mijn lief zo lief, ligt o.a. in het feit dat ze direct in oplossingen denkt en handelt. De kantine van korfbalvereniging Merwede werd aangedaan voor het nodige eten en drinken en niet alleen voor opa.

Oma en opa zijn niet helemaal meer ingericht op het op pad gaan met jongelui, dus een handdoek, droge kleding, eten en drinken, waren niet voorradig. Met name de 1^e twee zaken bleken eigenlijk een noodzakelijk kwaad maar waar materiaal ontbrak, hebben oma en opa een overdosis aan inventiviteit in huis en dat is best handig.

Na een snelle opfrisbeurt bleek de voorkeur uit te gaan naar een eettent waarvan ik de naam niet zal noemen omdat het de Mac is terwijl ik alles in huis had om een hele bende pannenkoeken te bakken. Niet zo teleurstellend gezien het energielevel van opa! Ieder nadeel hep z’n voordeel, zullen we maar zeggen. Daarnaast had ik nog een klusje want de jeugd was natuurlijk erg rap door de schone kleding heen en het is mijn eer te na om ze naar huis te brengen met zand, modder, smoothie en ijs op hun kleding. Het werd dus een “songfestival-wasje”, gedroogd tijdens de puntentelling.

De kleine kapitein sneed zichzelf, figuurlijk, nog in de vingers toen hij keurig meldde bij het personeel dat er een ander kindje in het speelparadijsje had geplast. Hij had er niet op gerekend, dat de boel direct gesloten zou worden derhalve hebben we hem geprezen met zijn volwassen actie, om het leed een beetje te verzachten.

Aangezien de papa van de 2 kleine apen op zondagmorgen moest voetballen, hebben we Guus en Saar daar herenigd met mams en paps. Oma en opa hadden nu nog een uurtje of wat om te relaxen en we besloten om naar de boot te gaan. Een beetje relaxen in de zon en een vloeibare versnapering, zouden de broodnodige rust brengen, hadden we zelf bedacht.

Na het 1^e drankje en een half uurtje in de zon, werd het erg stil in de boot tot het voorstel kwam om in de roef effe een uiltje te knappen. Op het moment dat Gorinchem dacht terug te zijn in 1810, vanwege de rommelende kanonschoten, door de Fransen gelost, heb ik oma maar wakker gemaakt met het verzoek de beschietingen te staken. Nog een drankje en een portie bitterballen verder, zijn we huiswaarts gegaan met een tevreden glimlach.

De avond werd vanwege het kampioenschap van opa z’n cluppie nog mooier en ook vandaag bleek vroeg naar bed, de beste optie en zo geschiedde…..