Dinsdag 18-02-2025, 11.00 u.

Het kan vriezen en het kan dooien.

Dit vind ik nou heerlijk weer! Een strak blauwe lucht, een paar graden vorst en vrijwel windstil. En niet alleen de wind is stil, hier midden in het bos. Maar ook alle geluiden van scheurende auto’s, motorfietsen en ander gemotoriseerd ongeregeld, vallen weg evenals vuurwerk afstekende jeugd of klossend volk op de galerij.

In de vrij omvangrijke tuin ligt een vijver en je begrijpt, dat onder deze omstandigheden over de vijver gewandeld kan worden….denk ik. Gisteren snuffelde Beppie, voorzichtig aan het ijs om er vervolgens 1 poot op te zetten. Ze keek me aan en vroeg of het verantwoord was om te schaatsen. Ik moest even nadenken en zei vervolgens: ”It ken nèt…”. Zwaar teleurgesteld is ze mee het bos in gegaan, waar ze liet merken, dat ze er schijt aan had.

Bep heeft het sowieso erg druk want ze denkt dat het hele bos, van haar is en dat ze dat bos luidkeels moet bewaken. Iedereen die het lef heeft om in een straal van 200 meter rond het huis te komen, zal weten dat Bep hier met strakke hand regeert. Eigenlijk mag je pas langs, als je door de ballotage heen komt maar eenmaal binnen blijkt dat een wassen neus omdat Bep gewoon een enorme kroelkut is, die hunkert naar aandacht en affectie..

Inmiddels weet ze dat het weinig zinvol is om mij of mijn aandacht te claimen en die duidelijkheid geeft een stukje rust voor haar en voor mij. Na het avondeten, weet ze dat ik na het opruimen in de keuken naar de woonkamer ga, om daar op de bank te crashen. Natuurlijk crasht Bep mee en gezamenlijk kijken we dan naar spannende voetbalwedstrijden want de “Idita-rod” in Alaska, vond ze niet echt interessant, al die blaffende honden…