Panneçot, 19-05-2025, 14.05 u.

Hier houd het op!

Letterlijk aan het einde van de wereld, in mijn beleving. De weg houdt hier gewoon op! Stil is hier echt stil, donker is hier inktzwart en geluid komt van dieren, de wind of een Hollandse herrieschopper.

Na 3 dagen tuinwerk, begon het lijf te protesteren en nog vervelend ook. Het begin was nog schrijven in mijn dagboek alsmede een poging om te tekenen maar binnen een scheet en een zucht, stonden alle tien mijn vingers in de “krampstand” en weigerden elke medewerking.

In de stalschuren en het woonhuis, is een tegel gemetseld met het jaartal 1886 en bij een groot deel van de opstallen lijkt er wat achterstallig onderhoud of…het is met de Franse slag gedaan. Het Nederlandse gedeelte is wel veel aan gedaan, alleen iets moderns als een tv is hier nog niet uitgevonden. Gelukkig is er wel stroom en kan ik mijn vonkendoos inzetten als vorm van vermaak in de avonduren.

Menselijke aanspraak hoef ik de eerste dagen niet te verwachten want alles en iedereen zit  namelijk op de fiets. Ik niet, ik ben bij Beau, een schat van een hond, van bijna 6 maanden oud, die luistert en buigt als een knipmes. Een echt vrouwtje, gek op aandacht en krabbelen op haar buik!

In de afgelopen dagen heb ik de tuin een beetje onderhouden. Een maaitractor van mijnheer John Deere is daarbij een robuuste en handige hulp.

Laat de bijgevoegde foto’s maar voor zich spreken en kijk er goed en langdurig naar, dan kan opa even een beetje gaan rusten.