Vrijdag 03-04-2026, 11.45 u.

Oppasopa.

Gisteravond heb ik weer eens een poosje op mijn nageslacht gepast. Omdat de jonge kapitein, de (succesvolle) afsluiting had van een cursus en mams aan haar sportieve verplichtingen wilde voldoen, ben ik achter de coulissen vandaan gekomen om een geliefde opa-plicht te voldoen. Het was alweer te lang geleden!

De kleinste maar meest felle prinses was al in droomland en kon haar nageltjes dus niet meer uitslaan. Anderzijds is het een verademing als die dansende blonde lokken en heldere kijkers naar je toe komen “hupsen” en zich in je armen werpen. Stressreductie noemen ze dat!

De kleine kapitein was bij mijn binnenkomst de Playstation nog aan het mishandelen, maar voor zijn moeder vertrok moest het apparaat worden uitgeschakeld. Aangezien moeders wil, wet is, luisterde de kleine kapitein gedwee en knipte het toestel uit om op de bank neer te ploffen en zijn tablet te pakken. “Ho vriend!”: zei ik en hij keek me verbaasd aan. Ik heb hem uitgelegd dat het slimmer is om het laatste (half) uur voor je naar bed gaat, geen intensieve schermbeleving, te hebben, omdat het je nachtrust ten goede komt. Dat werd warempel geaccepteerd. Niet meer dan dat, maar vervolgens ontstaat er een gesprek over van alles en nog wat. Geen beeldschermapotheose maar gewoon een babbel over school, voetbal en uiteraard over eten want daar houden we van.

Welterusten Guus, bedankt voor de gezelligheid!