Zondag 07-10-2018, 17.00 u.

Le jardin de mon gite bas.

Nog geen 24 uur, ben ik terug van vakantie en ik zit, let even op de datum, in de tuin van mijn eigen “gite bas” oftewel benedenverdieping c.q. appartement op de begane grond. De omstandigheden zijn nagenoeg gelijk, in de zon, aan het water, Boaz bij me en mijn lief een “stukje” verderop!

De aanduidingen op het bord(zie foto) zijn wat veranderd, waarbij de temperatuur “air” gewijzigd is in 19,9°, in plaats van 27° en de temperatuur “l’eau”, is van 26°, naar een graad of 18 gegaan. Ook hangen hier slaapzakken aan de droogmolen en in dit kleine, god verloren ”stukkie Frankrijk”, mag dat op zondag, uiteraard in strijd met de heersende gedachte, in dit protestant, vrome land, waar de Marseillaise, Wilhelmus heet.

Zelfs het door mij gedronken biertje,  was afgesloten met schroefdop en vermeldde “brassee en France” maar smaakt, net als de afgelopen week, naar meer, veel meer. Helaas heb ik eigenlijk net te veel kleding aan maar deze “nieuwe” Hollandse temperaturen, dwingen mij daartoe.

Als “onze” aalscholver voorbij komt zwemmen, in zijn of haar zoektocht naar een maaltje vis, bedenk ik me, dat zij de afgelopen week ontbroken hebben. De aalscholver, de laag overscherende meeuwen, de jonge futen en de om brood schooiende eenden met hun heftig gekwaak.

Het leven was bijzonder goed, de afgelopen week in “la douce France” maar ik kijk ook weer uit, naar mijn gekookte aardappeltje met verse snijboontjes en varkenshaaspuntjes, allemaal uit eigen keuken, die ik straks ga eten. De afgelopen week heb ik heerlijk gegeten met uitzondering van de hamburger bij een wegrestaurant, waar zelfs Boaz zijn neus voor optrok. De kok, die zoiets in ons kikkerlandje bestiert, wordt er direct uitgeflikkert maar in Frankrijk mag dat. Toeristen klagen tenslotte toch altijd op de verkeerde plaatsen, dus wie zou er weet van moeten hebben?

De “steak maison” en de “pizza 4 fromages” van Caroline, waren echt fabuleus. Waar de hele wereld spreekt over een “pizza quattro formaggi”, spreekt de Franse patriot over “4 fromages”. Schiet mij maar lek! Echter, als het goed smaakt, zal je mij er niet over horen klagen.

Jammer dat de vakantie en het vakantiegeld, zo kort waren maar toch ben ik blij om weer thuis te zijn. Je eigen mandje om in te pitten en zo mogelijk nog belangrijker, je eigen potje om op te kleien. Zoals mij ooit werd voorgehouden door een mede-vakantieganger: “Zoals het potje thuis kleit, kleit het nergens”. Home schijt home, zullen we maar zeggen!