Donderdag 26-10-2023, 09.35 u.

De tijd? Zij schreed voort….

 Nog één dag echt rustig aan met die lamme vlerk waarin ze de tube hebben gestoken om met een slangetje, dit “strakke” lijf te penetreren. Waarschuwingen te over voor slagaderlijke bloedingen, zeker omdat ik bloedverdunners gebruik in verband met mijn herseninfarct in 1998. Soms krijg je het gevoel dat je open zou kunnen knallen en binnen 3 tellen bent leeggelopen om nog eens 3 tellen later, bij Petrus aan de poort te staan.

Van nature heb ik nogal eens de neiging om knap eigenwijs te zijn maar deze ronde, luister ik gedwee naar doktersorders en de priemende mooie ogen van mijn grote liefde. Ze wil me blijkbaar nog niet kwijt en dat is een compliment, vind ik zelf. Als “beroepsstuiterbal” valt het niet mee, zeker als je geen auto mag rijden of fietsen. Die grijze massa onder mijn schedeldak, krijgt namelijk alle gelegenheid om voor zichzelf te beginnen en allerlei vreemde gedachtes binnen te halen. Nog steeds heb ik geen stopknop gevonden en het proces gaat ook gewoon door als ik lig te slapen, pffffft.

Een paar activiteiten kunnen behulpzaam zijn om de dadendrang van mijn brein te onderdrukken. Muziek en varen, helpen mij vaker de juiste richtingen te kiezen in de chaos, die ik zelf, ongewild, creëer.

Het varen gaat voorlopig niet want de boot ligt bij de jonge kapitein aan de steiger en gaat zaterdag uit het water voor een gedegen inspectie. Ik heb zaterdag de beste assistent, die ik me kan wensen, dus wat kan er misgaan?

Muziek staat aan en ik tik er lustig op los. Mijn laptopje zucht onder de aanslagen van mijn worstenbroodjes en komt op adem als ik een verse bak koffie ga tappen. Op de achtergrond doen de “Good vibrations” van de Beach Boys, hun best om mij uit de gedachtenspiraal te sleuren, waar ik in zit. Ongelooflijk wat een mens zich allemaal in het hoofd kan halen.

Ik vind het erg moeilijk om positief te blijven omdat dit lijf al veel heeft moeten doorstaan. Veel signalen heb ik genegeerd en naast me neergelegd maar de laatste tijd kon ik er niet meer onderuit en moest ik onder ogen zien, dat de exercitie-instructies opgevolgd moesten worden. Op de plaats rust. Rust!

Morgen mag ik weer iets meer actief zijn en probeer ik een aantal dingen, die voor mij belangrijk zijn, te realiseren. Een aantal zaken uit de boot halen, een boodschapje doen en…verder gaan met afvallen. Een kleine 4 kilo inmiddels en het zijn kleine stapjes, in een proces waarbij ik mijzelf voorhoud, dat mijn lichaam er iets beter voor komt te staan. Mocht het niet zo zijn, heb ik in ieder geval mijn best gedaan.

De uitspatting deze week komt zaterdag a.s. als bij Olt Ghiessen, de altijd gezellige bandjesavond weer gehouden wordt. Even heb ik getwijfeld of we voor de vrijdag ook maar kaartjes moesten kopen echter dat idee, heb ik snel losgelaten. Dat “trekt” opa niet meer!

Grote slotsom van deze dagen, is de reden waarvoor en voornamelijk voor wie, je het allemaal doet. Die reden is niet zo lastig te bedenken en daar houd ik me aan vast. Er zijn teveel mensen, die om me geven en als de moed even wegzinkt bij me, zijn zij degene, die me inzichten verschaffen en voldoende redenen geven om de knop “aan” te laten staan, ik houd namelijk ook onbegrensd van hen zonder iemand te kort te willen doen.