Dinsdag 28-11-2023, 16.30 u.

 

Hoe krijg je een rij wachtenden stil?

 

Vandaag was ik de koning te rijk, dat de zon uitbundig scheen. Dat is veel beter te hachelen dan de regenachtige dagen, die nooit zullen wennen.

Vanmorgen om 09.15 uur, zat ik op de fiets naar Boven Hardinxveld. Na een weekend Haarlem was het hoognodig om wat voorraad in te slaan, de koelkast stond namelijk niet aanwezige peentjes te zweten omdat ze er niet waren. Tevens kuchte en piepte het apparaat omdat het “droog stond”. Bij aankomst bij de winkel, stapte ik van de fiets met het ijs in mijn snor, kun je bedenken hoe hard ik moet hebben gereden! Alle belangrijke levensmiddelen en nog wat extra’s werden eerst in de kar en even later in mijn fietstassen gemikt. Geeft een veilig gevoel als je het wekelijkse survivalpakket binnen hebt.

Nadat ik alle aan bederf onderhevige boodschappen thuis opgeborgen had, ben ik weer op de fiets “gesprongen” en met een bloedvaart naar Sliedrecht gecrost. Een presentje ophalen bij de firma Driftwood op Baanhoek en door naar het centrum. Nou zit daar een leuk eettentje met de naam “Tikkie bijzonder”. Hier werken onder begeleiding mensen met een beperking, in de keuken en in de bediening. Afgezien van de heerlijke sfeer, kun je er ook nog eens heerlijk eten en toen vriend Teus binnenkwam met zijn kleindochter, bleken ze ook een heerlijk gerstenatje in de koelkast te hebben. De monniken in Tilburg (eigenlijk Berkel-Enschot), waar volgens mijn informatie de brouwerij van La Trappe moet zijn gevestigd, moeten in ieder geval weer aan de slag om nieuwe voorraad te maken.

Vervolgens ben ik een rijtje winkels gaan bezoeken om 5 december-inkopen te gaan doen. Soms ben ik net een vrouw en vind ik het heerlijk om ergens anders dan in de kroeg, geld uit te geven. In de laatste winkel waar ik inkopen had gedaan stond 2 plaatsen voor mij, een oud vrouwtje met een klein hondje. Dat hondje kende waarschijnlijk de procedure want die was er bij gaan liggen. Nadat het vrouwtje eerst boodschappen aanbood die ze bij de Trekpleister en de Action had gekocht (en betaald), kwamen uiteindelijk toch de juiste inkopen op de toonbank. De rij wachtenden was inmiddels gegroeid en het gezucht van de rij wachtenden eveneens.

Mevrouw had blijkbaar meerdere malen haar pinpas gebruikt en nu vroeg het pinapparaat plotseling om haar pincode. Dat vond ze vreemd omdat het aankoopbedrag net geen € 10,= was. Tot 2 maal toe waren er luid en duidelijk 6 piepjes te horen waar 5 piepjes voldoende zou moeten zijn. Vervolgens begon de paniek toe te slaan want ze had ook geen cash geld bij zich. Opzij leggen was geen optie, mevrouw was nl serieus slecht ter been en op de pof meenemen mag anno 2023 niet meer in dergelijke winkels. In de wachtende rij achter mij begon het zuchten om te slaan in gemopper en gemiep.

Plots zag ik in de hulpeloze blikken van de dame iets herkenbaars. Dezelfde vragende blikken met een zweem van radeloosheid, die ik ook bij pa Piet soms zag, in de laatste maanden van zijn leven.

Toen ik de kassière zei, dat ik de boodschappen van mevrouw af zou rekenen, werd de inmiddels flink gegroeide rij wachtenden achter mij, heel even doodstil. Vervolgens zei een mevrouw: “Wat mooi, dit heb ik nog nooit meegemaakt!”. De volgende vond dat we allemaal best 2 euro konden lappen zodat ik niet alleen de kosten voor mijn rekening nam. Toen ik zei, dat dat volstrekt onnodig was en dat ik dat geld ook niet terug wilde hebben, kreeg ik van een andere oudere dame een dikke klapzoen op mijn wang en van een derde kreeg ik spontaan een chocoladeletter. Bam, nu was ik even stil.

Toen het geroezemoes verstomde, heb ik gezegd, dat we met zijn allen beter op de ouderen moeten letten, zeker als ze net als deze dame, tekenen van dementie vertonen. Hoe je helpt maakt geen klap uit maar blijf in dergelijke situaties niet zuchtend, met je armen over elkaar stil staan en doe wat!

Prettige feestdagen en veel plezier.