Maandag 02-12-2024, 10.30 u.

Sombody’s watching me…

Er zijn momenten, dat je alleen in huis bent bij je lief en dat je denkt het toilet te kunnen gebruiken, zonder jezelf “op te sluiten”. Traditiegetrouw gaat de telefoon mee voor een spelletje patience of iets wat daar op lijkt. Je hoort wel wat gekras maar besteed er geen aandacht aan want wie zou er mee willen genieten met zulke “zware luchten”?

Plotseling krijg je het gevoel dat je bekeken wordt en als er één locatie is, waar een mens niet bekeken wil worden, is dat het toilet wel. Of je moet een, in mijn ogen, wel hele rare fetisj hebben. Vervolgens kijk je en zie je de deur op een grotere kier staan dan op het moment dat de “zitting” aanving. Van boven naar beneden wordt de kier bestudeerd en bijna onderaan zie je 2 grote ogen naar je staren, terwijl je met je broek op je enkels zit.

Blijkbaar voldoet het zicht niet en de kier tussen de wc-deur en de deurstijl wordt groter. De jongedame in kwestie kijkt je heel even aan en doet vervolgens, als ze eenmaal binnen is, net of je er niet bent. Onmogelijk natuurlijk want in een ruimte van nog geen meter bij een meter is een “voorwerp” van ruim 110 kilogram niet echt over het hoofd te zien. Wat een arrogantie zeg!

Ze gaat er eens rustig bij zitten en begint zich schoon te wassen, nog steeds zonder naar mij te kijken. Vervolgens spreek ik haar aan en zeg: “Chewy, ga eens weg, hup moven!”. Nu kijkt ze me aan, staat op en loopt de wc uit. Pompiedomtiedom…somebody’s watching me! Dat deuntje gaat er dus voorlopig niet meer uit.

Michael Jackson dreunt dus door mijn hoofd als ik naar nummer 100 ga, Who’s watching, tell me who’s watching me..”. O ja, en de deur gaat gewoon dicht, zelfs in mijn huis waar geen katten rondlopen! Fijne dag.