Maandag 16-12-2024, 10.00 u.

Lang, lang geleden in een land….

Van 16 december 1983 tot vandaag, is er exact 41 jaar verstreken. Mijn uiterste houdbaarheidsdatum is dus ook 41 jaar dichterbij gekomen. Gelukkig doen de meest essentiële organen en lichaamsfuncties, hun werk nog op een zodanig manier, dat ik een lekker hapje kan eten, een biertje kan drinken met familie, vrienden en bekenden en ik kan nog steeds communiceren, dus niet klagen maar dragen en bidden om kracht!

Maar toch, die dekselse 16^e december, doet al jarenlang pijn. Het is nl. ook de dag dat ik, vandaag althans, 41 jaar getrouwd zou zijn. Zou zijn, want ik heb er slechts 14 volgemaakt en dat was aan het begin absoluut niet de opzet. Samen 100 worden, een wens die door meer “lovers voor het leven” wordt gekoesterd, maar dat zat er dus niet in bij ons.

Gelukkig ben ik opnieuw aan die “samen 100 worden reis” begonnen en over 3 dagen zijn we al 21 jaar onderweg. Dit keer zonder trouwboekje, gemeentehuis en een gigantische bruidstaart, zelfs geen gezamenlijk huishouden. Wat we wel hebben is een gezamenlijke liefde, die gebaseerd is op heel veel ervaring, begrip en comPassie!

Dit neemt niet weg, dat ik op een dag als vandaag, enorm verdrietig kan zijn en het liefst in mijn “man-cave” zit met mijn laptop, een bak koffie, mijn CD-spelertje en heel veel sentiment. Ik blader door oude fotoboeken, draai muziek die nogal wat losmaakt en loop het liefste de hele dag in een hoodie en een joggingbroek.

De energie om te vluchten voor en met mijzelf, is er niet meer en ik zal het dus moeten doen met alles wat op mij inwerkt. Ik ga ook niet graag meer weg op dit soort dagen en denk veel terug aan herinneringen, die iets met mij doen. Is dat wentelen in zelf geromantiseerde gebeurtenissen, waarvan je af mag vragen of die herinneringen van mij kloppen? Misschien maakt ik ze wel veel mooier , dan ze in werkelijkheid waren. Dat is namelijk wel mijn overtuiging. Als je ouder wordt, wil je juist de mooie herinneringen, nog mooier maken. Wij zijn als mens, heel sterk in het benadrukken en onthouden van negatieve ervaringen, gebeurtenissen en momenten en die versterken we juist weer met negativiteit.

Laat mij het mooie dan maar mooier maken met mijn gedachten, daar doe ik in ieder geval niemand kwaad mee. En zodoende zit er in mijn hart een hele comfortabele ruimte voor een kleine Limburgse vrouw, die mij het mooiste gaf, wat een mens zich kan bedenken nl een kind! Een gezond kind, die op zijn beurt ook weer 2 kinderen kreeg en dus genoeg verhalen om te romantiseren.

Daarnaast is er al bijna 21 jaar, de vrouw, die mijn hart vasthoudt, op hol brengt, verwarmd en heftig laat bonken als je het bijna niet meer kunt horen of voelen kloppen. Ze geeft meer dan ik verdien en daar ben ik enorm dankbaar voor!