Woensdag 07,01,2026, 10.00 u.

Even terug in de tijd.

Drie jaar geleden verbleven wij 2 weken in Zuid-Afrika, tussen de kerst en mijn verjaardag. Een geweldige tijd, waarin ik af en toe echt buiten m’n comfortzone heb bewogen tussen Nederlandse en/of West-Europese gebruiken en gewoonten en de Zuid-Afrikaanse.

Na thuiskomst heb ik uiteraard verslag gedaan via facebook, waarbij in één van de reacties een foto-blog werd gememoreerd. Met mijn grote mond heb ik gezegd, dat die blog absoluut zou volgen, maar je weet hoe dat gaat als je ouder wordt. In je bovenkamer wordt er soms gewerkt met een gummetje of ouderwets stuffie om allerlei dingen weg te poetsen.

Vanmorgen bij het doorlezen van mijn herinneringen, zag ik niet alleen de opmerking, maar ook mijn belofte. Gelukkig heb ik toen niet beloofd op welke termijn die fotoblog zou volgen. Buiten ligt inmiddels zo’n 30 cm sneeuw en naar buiten, ga ik dus, uit veiligheidsoverwegingen, maar even niet.

De reis waarover ik het heb, begon de dag na kerst in 2022 en besloeg 2 hele waardevolle weken, waar ik nog steeds met heel veel genoegen aan terug denk. Lastig om een zorgvuldige selectie te maken uit al die foto’s. Het fenomeen “ubuntu” kreeg betekenis, een hele waardevolle betekenis en leverde voor mij geweldige momenten op en veel foto’s.

De familie zorgde voor ons, nam ons op in hun midden en nam ons mee naar heel veel bezienswaardigheden, zoals een straat waar 2 Nobelprijswinnaars op ca 150 m afstand van elkaar woonden. In diezelfde straat, heb ik m’n 1^e “springbokkie” gedronken, maar ook gevoeld welke angst is doorstaan, als je een schuilmuur in je huis moet bouwen om achter te gaan liggen met je (kleine) kinderen, op de momenten dat met scherp schietende “wetshandhavers” langs reden in hun pantservoertuigen. De sloppen van Soweto ruiken niet naar Milk & honey maar naar riool en ellende.

Een onvergetelijke safari in Pilanesberg, de omgeving van Sun City, heeft enorm indruk gemaakt en nog wordt ik af en toe stil als ik er aan terugdenk. Maar ook de armoede in Soweto maakt me stil, het grote verschil tussen arm en rijk, de bordjes op de omheinde tuinen met de tekst “No trespassing. Armed respons”.

De selectie foto’s laat niet al onze ervaringen zien, maar wel voldoende om een aardige indruk te krijgen. En stiekem hoopt deze “brother Jan”, ooit nog eens terug te gaan.

Een tiet van komme...

...uitleg van wat er komt....

...een warm welkom bij de familie...

....uitleg wat ik van plan ben te gaan doen....

...om maar eens wat te noemen...

..je blijft tenslotte een toerist...

...dus oppassen geblazen...

...voor je het weet zit je vast...

...en wat moet ik dan zonder mijn geweten...

...tussen de groten der aarde...

...in onbekend gebied...

...waar de armoede van afdruipt...

...op een locatie waar Nederlanders niet aan willen terugdenken...

...maar tijden veranderen, zoals te gast bij deze ex-gevangenis...

...samen met heel veel gastvrouwen en -heren...

...je kijkt verder en komt eens wat anders tegen dan zwart- of roodbonte koeien...

...vee met strepen en vee met vlekken en een "zwanenhalsje"...

...om dorst van te krijgen...

...en een neushoorn, die niet het achterste van z'n tong laat zien...

...ook ga noe's en ga zellen....

...deze wilde wel aangehaald worden en bij me zitten...

...the fellowship...

...helaas tiet om te gaan...

...en toch nog apen gezien!