Dinsdag, 07-08-2018, 17.10 u.

Tis warm!

Het is alweer even geleden dat ik actief was en creatieve onzin verspreidde via internet en/of de social media. We ’re on the move, zullen we maar zeggen want de omvang en impact van de gebeurtenissen van de afgelopen 12 maanden, beginnen langzaam duidelijk te worden.

Nee, ik ben niet meer zo sterk als in de tijden van weleer, toen het allemaal niet op kon en ik kon smijten met de aanwezige energie. Anderzijds heeft de tol van mijn leeftijd, inzicht gebracht en begin ik te leren om niet te hard te oordelen over mijzelf, het is nl vrij zinloos!

Natuurlijk wil ik graag en zou ik graag tot het “oude” in staat zijn maar dat is een illusie en dus is acceptatie, een sleutelwoord. Erbij neerleggen is weer het andere uiterste maar anders omgaan met situaties en gebeurtenissen, maakt het een stuk gemakkelijker.

Inmiddels is het al weken schitterend weer voor de liefhebbers echter een ietsie minder mag van mij best. De tijden dat ik met dergelijke temperaturen, een hele dag op het voetbalveld stond, liggen al even achter me en dat hoeft ook niet meer als je wat ouder wordt. Het is trouwens een stuk voordeliger want de noodzaak om achteraf, het vochtverlies overdadig te compenseren, is plots verdwenen. Er was overigens een periode dat ik die “oude krachten” in ere hersteld wilde zien en daar erg mijn best voor deed. Afgezien van het feit, dat dit leidde tot heftige frustratie, was het ook niet reëel, besefte ik te laat.

Leeftijd is bedoeld om de opgedane ervaringen te gebruiken en lering te trekken uit de levenslessen. Op de momenten dat het zich voordoet, kun je er dus gebruik van maken. Eerlijk is eerlijk, een mens is nooit te oud om te leren maar er zijn ook momenten, dat het moeite kost om de juiste levenslessen, onder de juiste omstandigheden, toe te passen.

Deze jongen zit al enige weken, vrij veel binnen met ramen, deuren en gordijnen dicht en de ventilator aan, op standje “tornado”. Toen mijn vader moest verhuizen naar een verzorgingstehuis, heb ik al vrij snel twee ventilatoren meegenomen omdat ik een vooruitziende blik heb (althans dat denk ik) en meende, dat ze nog wel eens van pas zouden kunnen komen. Het bleek een waardevolle levensles om toe te geven dat ik niet langer warmtebestendig ben, zo bleek de afgelopenweken.

Nog heel even volhouden, zeggen de meteorologen, die geacht worden verstand van het weer te hebben maar ik weet het zo net nog niet! Als Piet Paulusma zijn dochter, de kastanjes uit het vuur laat halen, beginnen mijn wenkbrauwen zich bedenkelijk samen te trekken en houd ik een (Franse) slag om de arm. Jongelui, hou je taai en goed koelen!