Donderdag, 16-08-2018, 10.45 u.

Tijd vliegt echt!

Nee, ik meen het serieus! Daar waar ik, voor mijn gevoel, vannacht om 00.09 uur (of eigenlijk net iets later) werd gebeld, dat ik Opa was geworden, zijn we nu plotseling 3 jaar verder. Als ik echter, de door mijzelf geschreven verhalen, over, van en met Guus, lees, dan weet ik dat het dus gewoon klopt. Gloeiende, gloeiende, ik word echt in “vliegende vaart” oud en niet zo’n beetje ook.

In een oogwenk van broos, teer en hulpeloos naar mondig, bijdehand en behoorlijk zelfredzaam. Met regelmaat sta ik met open mond te kijken en te klapperen met mijn oren. Met stijgende verbazing zie ik hoe de kleine kapitein zaken en mensen, naar zijn hand zet. Voor de dames is hij “killing” en of de dames dan 86 of 16 zijn, maakt voor Guus niet uit, zijn natuurlijke flair en overtuiging hebben blijkbaar iets betoverends en “magic happens”.

Natuurlijk is mijn relaas, voor geen meter, wat zeg ik, voor geen centimeter, objectief en ik ben buitensporig bevooroordeeld maar Guus is dan ook mijn grootste bron van vreugde. De kleine kapitein geeft mij onbewust inzicht, hoe eenvoudig geluk is en dat we geluk echt niet hoeven te zoeken omdat je het gewoon tegenkomt. Zelfs de neerslachtige kant in deze Opa, realiseert zich dat meer en meer.

Mijn grootste, kleine vriend, die er in donkere uren voor zorgt, dat er toch weer ergens licht gaat schijnen en die een glimlach op mijn gezicht weet te toveren in inktzwarte tijden. Hetzelfde vriendje dat alle energie uit me kan halen met zijn eindeloze gekwebbel en zijn “geschakelde opdrachten”, die als een waterval over me heen denderen. Maar als hij weer weg is, is mijn accu weer opgeladen en is de grijns niet van mijn bek te poetsen. Alle uitspraken, streken, liefde voor de hond en aandacht voor Opa, fladderen door mijn hoofd en zorgen ervoor, dat ik er weer tegen kan, gloeiend van trots.

Lieve Guus, van harte proficiat met je 3^e verjaardag en ik hoop dat je een hele oude, wijze man gaat worden, die ik (een klein beetje) de weg heb mogen wijzen. Dikke kus, Oop.