Maandag 07-01-2019, 13.55 u.

Koeien bloeien!

Koeien bloeien, volgens de kleine kapitein en spreek dat maar eens tegen! Je pogingen hebben weinig kans van slagen want de overtuiging, laat geen enkele ruimte voor discussie, in de meeste gevallen. Er bleef dus weinig anders over, dan eens zijn met de geponeerde stelling.

Het verhaal begon met de boerderijdieren uit zijn speelgoedbox, die op de eettafel uitgestald c.q. opgesteld stonden. Aan de onderzijde van de figuurtjes staat in het Engels, wat het figuur voorstelt. Na “horse” en “pig”, kwam uiteraard de “cow” aan de beurt. Na uitleg mijnerzijds verzon Guus ter plekke, dat er hele volzinnen op de beesten zouden staan. Terwijl ik een tosti voor hem in elkaar steelde, hoorde ik hem zeggen: “En hier staat: “Dit is een varken!”. Aangezien de figuren te klein zijn voor complete zinnen, moest ik al stiekem lachen want de fantasie, neemt Guus mee op zijn avonturen. Het avontuur werd uit de doeken gedaan toen ik terug was aan tafel.

Mijn opmerking: “Sorry, ik versta niet wat je zegt als je met volle mond praat!” heeft veelvuldig geklonken tijdens de lunch. De kleine kapitein bepaalt echter zelf wel, op welke momenten hij wenst te spreken of te zwijgen en daar heeft Opa zich maar naar te schikken. Het lullige is, dat je er gewoon intrapt en op zeker moment, antwoord geeft op een vraag, die met volle mond is gesteld. Zie je wel! Je verstaat me wel Opa! Tuk! Daar gaat mijn didactisch verantwoorde poging om de jeugd iets te leren. 

Guus begon op zeker moment verslag te doen, van zijn bezoek aan de Avonturenboerderij Molenwaard van Fien en Teun, in Bleskensgraaf. Van varen in een boot (met zwemvest) tot rijden op een kleine tractor en zitten op een grote tractor, kwam hij bij, zowel levende als nagemaakte boerderijdieren, waaronder een kunstkoe. Bij deze kunstkoe kunnen ze zelf proberen, de koe te melken, door aan zachte, kunststof spenen te trekken en tegelijkertijd, er in te nijpen. Waarschijnlijk heeft de kleine kapitein, de kunstkoe mishandelt want deze begon op een onverwacht moment, luid te “bloeien”, volgens Guus en toen moest hij huilen!

Ik moest ook huilen maar wel van de lach. Deze versprekingen heb ik maar 1 of 2 keer in de week nodig om mijn blog gestaag te laten groeien en mijn lachspieren in vorm te houden!