Vrijdag 04-01-2019, 10.50 u.

Houden van en echte vrienden!

Twee begrippen die cruciaal zijn in het leven, “houden van” en “echte vrienden”, eigenlijk twee kreten die met hoofdletters geschreven dienen te worden, gewoon omdat ze zoveel zeggen over ons en onze relaties. Relaties niet alleen met mensen maar ook met onze omgeving en zeker met onze huisdieren.

Houden van en echte vrienden, hoeft niet geleerd te worden want als het goed is, zit het in ieder mens. Natuurlijk is het verstandig om hier en daar een beetje te vijlen, schuren en tenslotte polijsten om het af te maken met een verfijnd laagje lak. Het resultaat? Mooie mensen en hele mooie dieren!

De twee kreten zorgen voor wederzijds begrip, steun aan elkaar en de wetenschap, dat er altijd iemand is, die voor jou tijd maakt. Op de kleuterschool klonk de kreet “Zullen we vriendjes worden?” maar later in je leven, gebeuren er dingen waardoor je weet dat iemand, een vriend is voor heel lang. Zo ben ik al ruim 50 jaar bevriend met Leen echter in die 50 jaar zitten wat onderbrekingen door verschil in interesses en bezochte onderwijsinstellingen. Wat goed is, houd echter stand!

Toen mijn vader afgelopen zomer overleed, zag ik een grote, breedgeschouderde man, met natte ogen, die respectvol een bloemstuk op de kist van Pa neer lag. Bedankt voor 79 jaar vriendschap, stond er op het lint met statige letters. Twee mensenlevens verpakt in 5 eenvoudige woorden waaruit zoveel “houden van” en “echte vriendschap” sprak, dat ik een brok in mijn keel kreeg en een wee gevoel in mijn maag. Twee kerels die elkaar langer kenden dan hun respectievelijke echtgenotes en die boeken hadden kunnen schrijven over hun belevenissen. Die langdurige vriendschap leek plots door de dood, op te houden en niet meer te bestaan.

Mis! In je hart, blijft het namelijk voort duren en groeit die vriendschap gestaag door. Het houden van, blijft groeien omdat je dingen ontdekt van iemand, die je nog niet wist, die je beeld nog completer maken en die bij jezelf een spiegel voorhouden. Je gaat terug naar je vroegste herinneringen en bedenkt je waardoor die vriendschap is ontstaan en gegroeid. Vermoedelijk is dat lastig terug te halen maar zo goed als zeker, zal er een glimlach op je gezicht komen bij de gedachte aan dierbare herinneringen.

Tijdens de laatste Sinterklaasviering bij mij thuis, werd ik mij achteraf bewust, dat er twee jonge vriendjes bij mij in huis waren, die de kreten in bovenstaande titel, perfect gestalte weten te geven. Ruim 4½ en net 3 jaar oud en een voorbeeld van verdraagzaamheid en respect, waar menig volwassene nog wat van kan leren. Goed, de één geeft hele lieve kusjes en de ander likt er lustig op los en dat…..is in de ogen van velen erg onsmakelijk of zelfs vies. Inmiddels laat ik het gebeuren want ze delen een stuk vriendschap en “houden van” waarbij woorden volledig overbodig zijn. Ze weten van elkaar wat ze kunnen verwachten maar zitten wel eens mis. Dat komt volgens mij bij mensen die met elkaar communiceren, ook wel eens voor.

De kleine kapitein en Boaz, zijn erg verdraagzaam en begripvol naar elkaar en dat blijkt uit bijgaand plaatje. Het idee dat door de foto gewekt wordt, doet iets met me. Zowel de haren van Guus als de vacht van Boaz, schitteren alsof er goud in zit en dat is precies wat beiden voor mij zijn, goud!

Overigens heb ik niet 1 echte vriend maar meerdere en allemaal accepteren ze mij, met mijn deugden en ondeugden, net als dat ik hen accepteer en volgens mij valt dat gewoon onder “houden van”!