Maandag,12-03-2018, 16.10 u.
Gepast gekleed?
Afgelopen
zaterdag was ik lekker gaan douchen, nadat ik op mijn gemak, wakker was
geworden met mijn lief. Bakkie thee, broodje met gebakken ei, spek en kaas en
vervolgens een bakkie leut. Dan pas, ben ik klaar voor het “echte” werk en ga
ik douchen, het is tenslotte weekend, niet waar?
Het is altijd even
kijken wat ik aan doe, na zo’n opfrisbeurt. Aangezien de zon scheen en de
weergoden alle schijn wilden wekken dat het voorjaar in de lucht hing, pakte ik
een wit T-shirt uit de kast, dat ik al enige tijd niet aan had gehad. Met een
diepe zucht constateerde ik, dat het shirt te warm gewassen en gedroogd moest
zijn want het zat vrij strak om mijn gestroomlijnde lichaam. Laat maar,
voorlopig geen zin om weer wat anders te pakken en om te kleden omdat mijn
kleine vriendje zo meteen komt.
Om de Mama van
mijn vriendje de handen vrij te geven bij de verbouwing c.q. voorbereidingen
van de verhuizing, hebben wij aangeboden om een dag over Guus te waken. Als de
voordeurbel gaat, weet ik wie er op de stoep staat. Juist, de kleine kapitein
met mams in zijn kielzog. Hij ziet er wat verloren uit en is net als half
Nederland, getroffen door een vervelende griep. Arm vriendje!
In de kamer
nestelt hij zich bij Oma op schoot, die hij al een poosje niet gezien had.
Knuffelen, kusjes uitwisselen en kwebbelen, Guus is binnen en op zijn gemak.
Vervolgens werpt de kleine terrorist een blik op Opa en bekijkt hem kritisch op
een manier die weinig goeds voorspelt. Je weet dat er iets gaat komen maar
wacht rustig af tot het “genadeschot voor Opa’s” wordt verschoten. Net als je
denkt, dat het allemaal wel mee lijkt te vallen, knalt Guus zijn opmerking er
in. Opa? Ja vent, zeg het eens? Heb jij, met zijn blik op mijn veel te strakke,
witte T-shirt, ook een rompertje aan…..? Een witte hè? Moet jij geen T-shirt
aan? Ik ben compleet sprakeloos, krijg vervolgens stuiptrekkingen en begin te
brullen van de lach, net als mams en Oma.
Uiteraard is
Guus zich van geen kwaad bewust en lacht een politiek glimlachje mee met de
andere lachers. Geweldig, mijn zaterdag kan zo gek niet meer worden, maar stuk,
kan hij in ieder geval, absoluut niet meer!

Ai... de kritische noot uit de mond van een kind. Wat zegt het spreekwoord ook weer? 'Kinderen en dronkaards spreken de waarheid!'
BeantwoordenVerwijderenNiet kritisch toch? Hij constateert dat ik iets draag en het wordt geassocieerd met de kleding die hij zelf draagt. Geen kwaad woord over de kleine kapitein, denk erom! ;-)
BeantwoordenVerwijderen